در جلسه ای خدمت حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ جعفر ناصری عرض شد:
🔸شهید مطهری یک عبارتی در مقدمه تفسیر قرآن‏ شان دارند می ‏فرمایند:
«این عرب های جاهلی در عصر حضرت رسول صلی الله علیه وآله، آیات قرآن را نمی ‏فهمیدند و درکش را هم نداشتند ولی پس از مدتی انسان ‏هایی با درجات عالی از آنها درست شد. انسانهایی که در آن فرهنگ جاهلی بودند چه شد که به این درجات عالی رسیدند و اصحاب بدر و احد شدند؟ می ‏فرمایند: همین تلاوت قرآن و شنیدن آیات آن، قلب‏ های این ها را روشن می ‏کند.»
▪️حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ جعفر ناصری در جواب فرمودند:
بله، رحمت الله علیه! درست فرموده. البته گرچه در روایت که دارد «رُبَّ تالی القرآن و القرآن یلعنه» ( چه بسیار تلاوت کننده قرآنی که قرآن او را لعنت می کند)؛ ولی تلاوت وقتی مؤثر است که ایمان در دل سوسو بزند و زوایه ‏ای از دل برای خدا خالی باشد. تقید به کفر نداشته باشد. اینها شروعش از جای دیگر شده بود. این افراد جوهره ‏های‏ صالحی بودند که هر چند عرب بیابانی بودند ولی بعضی از اینها واقعًا اهل‏ صفت بودند و خوب بودند. مسلمان نبودند. هنوز اسلام نازل نشده بود لذا از اسلام چیزی نمی ‏دانستند ولی در تاریخ و روایات دارد بعضی‏ از عربهای جاهلی را خدمت رسول خدا می ‏آوردند حضرت احترام می‏ کردند، بعد آن عرب جاهلی عرض می کرد: یا رسول الله! من هیچ وقت شراب نخوردم با این که‏ از حرمتش اطلاع نداشتم منتها می ‏دیدم که عقل را زایل می ‏کند و انسان را از حال عادی خارج می ‏کند، استفاده نکردم.
🔹برخی از آنها در یک باغ سر نخل خودشان کار می ‏کردند و رزق حلال با زحمت در می آوردند. آن یکی ‏می‏ گفت که من توجهی به عرض و ناموس دیگری نداشتم چون که دوست ‏نداشتم کسی توجهی به ناموس خودم داشته ‏باشد. وقتی یک عرب ولو جاهلی باشد اما این قدر صفت به خرج می‏ دهد آمادگی برای دین خدا دارد و لذا با کمترین دعوت و شنیدن آیات قرآن مسلمان می شود و به درجات عالی می رسد.