اینکه برخی افراد مقدار زیادی می ‏نشینند و به اذکار لسانی در طول چهل روز مشغول می شوند، همه ارزشش به آن مقداری است، که همراه این ذکر لسانی با قوه خیال هم ذکر گفته باشند.
🔹این معنایی لطیف است که به این زودی برای انسان حاصل نمی ‏شود تا آن را حس و درک کند. به این معنی که در ادعیه اهل بیت (علیهم السلام) هم آمده که: الهی سجدت لک خیالی و سوادی و بیاضی. یعنی خدایا من‏ وقتی سجده می ‏کنم، فقط جسمم نیست که به خاک افتاده بلکه در برابر تو قوای وهمی و درونی من هم در همین حال‏ اند.
▫️باید ذکر لسانی آنقدر ادامه پیدا بکند که تشتت را از بین ببرد و قوه خیال و واهمه ‏را با ذکر لسانی همراه بکند و انسان باطناً هم ذکر بگوید.
🔸اگر در شبانه روز یک نفری که چند ساعت می ‏نشیند و ذکر می‏ گوید، دو دقیقه باطنًا هم ذکر بگوید این شخص سلطان الذاکرین است.