اگر انسان فردی را ببیند که راه رفته باشد، وقتی که در تنهایی او را یاد می کند، از تشتتش کم می شود. آن وقت ما چه طور حضرت صاحب (علیه السلام) را یاد می کنیم و هیچ حرکتی و تاثیری در ما ایجاد نمی شود؟ 🔹برای این که توجه به حضرت را هنوز حس […]
اگر انسان فردی را ببیند که راه رفته باشد، وقتی که در تنهایی او را یاد می کند، از تشتتش کم می شود. آن وقت ما چه طور حضرت صاحب (علیه السلام) را یاد می کنیم و هیچ حرکتی و تاثیری در ما ایجاد نمی شود؟
🔹برای این که توجه به حضرت را هنوز حس نکردیم. در کتاب، گفتار و الفاظ ما نام حضرت کم نبوده ولی باطنًا پیوند نخوردیم.
این مطلب بدون برچسب می باشد.