اینکه ما مى ‏خواهیم با این جسم و با این محدویت هایی که داریم آن طرف (عالم بزرخ و قیامت) را بشناسیم نمى ‏شود؛ بر اساس روایات تمام دنیا یعنى تمام خلقت ثقیل ، نسبت به آسمان دنیا مثل یک دانه ارزنى است که وسط آسمان معلق باشد. تازه آسمان اول نسبت به آسمان دوم همین نسبت را دارد و همه سماوات همین نسبت را نسبت به هم دارند.
اگر بتوانیم سفر کنیم و این عوالم را ببینیم تازه معنی وسعت و بزرگی را درک مى ‏کنیم.