قرآن در مورد حیوانات می فرماید:
وَ ما مِنْ دَابَّهٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا طائِرٍ یَطیرُ بِجَناحَیْهِ إِلاَّ أُمَمٌ أَمْثالُکُم
(انعام:۳۸)
🔸ترجمه: هیچ جنبنده ‏اى در زمین، و هیچ پرنده ‏اى که با دو بال خود پرواز مى ‏کند، نیست مگر اینکه امت هایى همانند شما هستند.

🔹حیوانات هم براى خودشان عوالمى دارند. شرافت انسان بر حیوانات به دانایى است البته دانائى و شناخت عالم غیب و علوم و معارف اهل بیت علیهم ‏السلام، نه دانایى فیزیک و شیمى و یک سرى مطالب دیگر.

ما خیلی از ابعاد و زوایاى علوم و معارف اهل بیت علیهم السلام دور شده ایم؛ چند تا حدیث که در مورد طهارت و نجاست است را گرفته ‏ایم و مى‏ گوییم که علوم اهل بیت علیهم السلام همین است و دنیا الان دنیاى دیگرى است و الان دیگر مثلاً کره ماه رفته ‏اند و …
🔸یعنى این قدر ذهن ما در عالم اجسام و علوم مادى مشغول شده که دیگر علوم معنوى را، برخلاف آن همه وسعتی که دارند، کوچک مى ‏بینیم و علوم مادی را بزرگ مى شماریم.
🔹در حالى که اهل بیت علیهم ‏السلام براى این نیامده‏ اند تا یک نفر را به کره ماه بفرستند. رفتن به کره ماه خوب است اما خوبى ‏اش اندازه دارد.
همه هستى و ارزش آدمى را رفتن به کره ماه و رسیدن به علوم مادی تعیین‏ نمى کند.
🔸ارزش انسان به انسانیت و فضائل است و به ایمان پیدا کردن به غیب و راه پیدا کردن به توحید است و وارد شدن به بهشت است؛
فی‏ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلیکٍ مُقْتَدِر مقتدر
(قمر:۵۵)
ترجمه: در جایگاه صدق نزد خداوند مالک مقتدر!