یکى از امتیازاتى که در سبک علماى نجف بوده این بوده که با اذکار لسانى گره خورده ‏اند.
روش هاى مختلفى در سلوک معنوی وجود دارد. در موقع سیر نزولى و قبضى که به سالک دست مى‏ دهد در بین این روش هایى که هست، هیچ کدام درمانی ندارند که انجامش در اختیار خود افراد باشد مگر کسانى که اهل ذکر هستند.
🔸چرا که گفتن یا نگفتن ذکر به دست خود انسان است. این ها جایی مى ‏نشینند و آن قدر ذکر مى‏ گویند تا قبضشان برطرف شود؛ مخصوصا اگر بدانند چه باید بگویند.