برای اشتغال ‏به ذکر و عدم تشتت ، بعضی از بزرگان مانند مرحوم آیت الله سید احمد کربلائی و آیت الله شیخ محمد بهاری به این کیفیت دستور می‏داده ‏اند که بعد از نماز صبح بنشیند و ذکر بگوید.
🔹کافی است که وقتی لا اله الا اللّه می ‏گوید پهلوی این ذکر باشد و دل را حاضر کند، همین مقدار کافی است؛
با این کار هر چند این که روزی یک ثانیه توجه انسان ارتقا پیدا کند خیلی خوب است.
🔸برای مرحله بعد آن هم دستورات دیگری داشته ‏اند. قدم اول را «عدم فکر» و عدم تحریک قوای خیالی و وهمی می دانسته اند.