🔻یک گروهی از چهارمحال و بختیاری خدمت مرحوم میرزای شیرازی آمده بودند.
یکی از آن ها شروع کرده بود حاضرین که از روسا و خوانین چهار محال و بختیاری بودند را معرفی کند.
🔸در بین جمع پیرمرد لاغری بوده که یک عبا روی دوشش بوده و نشسته بود. به ایشان که رسیده بود گفته بود ایشان هم جناب عمان سامانی است.
🔹مرحوم میرزا پرسیده بودند همان شاعر که راجع به حضرت سیدالشهداء علیه‏السلام شعر گفته؟
گفته بودند بله.
میرزا فرموده بودند: من می‏ خواهم در محضر آقایون یک معامله ‏ای با جناب عُمان سامانی بکنم.
عمان سامانی گفته بود: آقا من چیزی ندارم، فقیرم و مسکین و… ! مرحوم میرزا گفته بودند نه اینطور نیست. عمان گفته بودند ما خدمت شمائیم. هر چه شما بفرمائید.
🔸مرحوم میرزا فرموده بودند من شما را در ثواب درس و بحث هایی که می‏ دهم ، شریک می ‏کنم و شما هم ما را در ثواب یکی از آن اشعاری که برای حضرت سیدالشهداء علیه السلام سروده اید شریک کنید.
ایشان گفته بودند که ما آماده هستیم. هر طور شما صلاح می‏ دانید.

🔻بله، شعرهای عمان، شعرهای خوبی است؛ یعنی حکایت از سوزی عجیب می‏ کند.
استفاده ‏های ولایی و معرفتی در آن زیاد است.
🔸مثلا راجع به حضرت سیدالشهداء علیه السلام اینطور سروده که:
با زبان زینبی شاه آنچه گفت
با حسینی گوش زینب می ‏شنفت

ببینید اتحاد حضرت زینب سلام الله علیها با حضرت اباعبد الله را خیلی قشنگ معنی می ‏کند.

🔻اشعار عمان همه خوب هستند و نکات زیبایی را طرح می کند. یکی‏ از آن نکات این است که حضرت علی اکبر علیه ‏السلام که برگشتند و تقاضای آب کردند؛ در واقع برای استمداد از حضرت سیدالشهداء علیه السلام آمدند.
🔸حضرت علی اکبر علیه السلام که می‏ دانستند آبی نیست و بچه‏ ها تشنه ‏اند اما دوباره آمدنشان و تقاضای آب کردن برای چی بود؟
🔹بعد یک تشبیهی می‏ کند؛ می‏ گوید که در زمان جمشید، دستور داد که یک حکیم حاذقی را برای مجلس شراب ساقی کنند. این حکیم مزاج افراد را می ‏شناخت و برای آن ظرف شراب هفت خط و علامت گذاشته بود و هر خطی را نامی برایش نهاده بودند. خط پایانی آن ظرف به نام خط جور بود که اگر کسی به خط جور می‏ رسید از خود بی خود و به اصطلاح سرکش می‏ شد ولی کار دست ساقی بود. چون که ساقی خیلی کاردان و حکیم بود. هر کسی را به اندازه استعداد و مزاجش برایش می‏ ریخت.
🔸بعد عمان می گوید چون حضرت علی اکبر علیه ‏السلام از شراب معرفت و محبت و جذبه الهی تا خط جور خورده بودند دیگر روح و بدنشان کشش ادامه دادن نداشت. لذا برگشتند تا از حضرت سیدالشهداء استمداد کنند که یک کاری بکنید که من این چند لحظه باقی مانده را بتوانم بمانم و ادامه بدهم.
🔹حضرت سیدالشهداء هم در مورد ایشان در روز عاشورا اشاره کرده بودند که «علی ممسوسٌ فی ذات الله» یعنی علی غرق و فانی در ذات خداست.
🔸این عبارت را هم رسول خدا صلی الله علیه و آله راجع به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند و هم حضرت اباعبدالله علیه السلام راجع به حضرت علی اکبر علیه السلام.