🔻خود قرآن و بعد سوره ‏هاى قرآن مثل سلاطینى از ملائکه هستند که شما را راه مى‏ دهند یا نمى‏ دهند.
کلید راه دادن ایشان را خداى متعال فرموده که:
لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ
(واقعه: ۷۹)
ترجمه: و جز پاکان نمی توانند به آن دست زنند [ دست یابند ] .
🔸معلوم مى ‏شود براى حس، لمس و درک، حرف اول را طهارت مى‏ زند. باید مُطهَّر شد آن وقت در را برایتان باز مى ‏کنند. خود سوره و حتى خود آیه جداگانه مانند یک مملکت و یک وزارت‏ خانه است که در را باز مى‏ کند و واردش مى‏ شوى؛ آنوقت انواع برکات و علوم را در یک آیه بر شما ارائه مى‏ کنند.
🔹آنگاه روح انسان غرق لذت مى ‏شود از این که این همه برکات در یک آیه و حتى کمتر مانند یک نقطه ‏اش هست.

🔻گاهى ما مردم تعجب مى‏ کنیم وقتی می شنویم آقا امیرالمؤمنین علیه ‏السلام یک شب تا صبح راجع به نقطه باء بسم اللّه‏ صحبت کرده اند ولى اگر یک سال این قضیه طول بکشد تعجب نباید کرد.
🔸فقط هم صحبت در مورد نقطه، نه اینکه حرف هاى دیگرى را انسان بخواهد پیوند بدهد. فقط نقطه یکسال حرف دارد.
ولى چه نقطه ‏اش چه آیه‏ اش چه سوره اش باید انسان را راه بدهد و میهمان کند.
🔹رسیدن به این مرحله توسل مى‏ خواهد، توکل مى‏ خواهد، خضوع نسبت به قرآن مى‏ خواهد. قرآن سلطانى پر هیمنه و پرهیبت است. وقتى نگاه مى ‏کند می بیند اینکه آمده درس قرآن و قرآن بخواند توجه و احترامى نسبت به ملکوت و حقیقت قرآن ندارد چه بابى از معارف براى این باید باز بشود؟!!
🔸تک ‏تک آیات قرآن را به عنوان سلاطینى محترم باید دید. آن وقت انسان مى‏ تواند بهره ببرد و برکات نصیبش بشود.