🔻یکی از مسائلی که خیلی جای کار دارد این است که از ابتدائی‏ ترین و ثقیل‏ ترین مراحل تا لطیف ‏ترین مراتب اوج حرکت، حدود مشترکه ‏ای دارند.
🔸یعنی ما انسان بد را چگونه بد می‏ بینیم و انسان خوب را به چه چیزی خوب می دانیم؟ اهل بیت علیهم السلام ملاک این کار را خوب از هم باز کرده ‏اند تا کسی کلاه سرش نرود.
🔹مثلا شیطان یک موجود ناری است و به بخشی(نه همه) از مسیر سماوات هم راه پیدا می‏ کند؛ نه تنها شیطان، حتی ارواح کفار هم آنجایی را که شیطان می‏تواند برود، می ‏توانند بروند. این ها حدود مشترک است و تبیینش لازم است.
🔸طبیعتا در طی این مسیر یک فوق العادگی‏ ها و امتیازاتی پیدا می شود که ربطی به ایمان ندارد. مهم طریق زلال ایمان است که از شروع تا پایانش مورد تأیید اهل بیت علیهم السلام باشد که نور محض است. کافر هیچ چیزی از این راه را نمی ‏تواند بدست بیاورد که این چی هست؟
🔹لازم است اینها از هم تفکیک گردد. چگونگی راه اهل بیت و خدای متعال باید تبیین بشود تا اگر حتی یک مرتاض هندی پرید و به آسمان یا به کوه رفت؛ ما بتوانیم جایگاه این کار را تبیین بکنیم؛ تا ما طالب آن چیز نباشیم بلکه آنچه را که اهل بیت علیهم السلام به ما ارائه کرده ‏اند و همان را بخواهیم هر چند پرواز کردن در آن نباشد.