🔻یک سیدی به نام آسیدعلی بود؛ اوائل مدرسه کاسه گران بود و بعد مدرسه نیم ‏آور آمد؛ درس نخوانده بود اما سید بزرگواری بود و خیلی خیلی ساده بود. همشهری و هم‏‌دهاتی مرحوم آشیخ حسنعلی نخودکی بود.
🔸خودش نقل می‏کرد که رفتم کنار چشمه‏ ای و یک عریضه خدمت حضرت بقیه اللّه‏ علیه‏ السلام نوشتم که آقا من اولاد دار نشده ام؛ سنم دارد زیاد می‏شود و از شما تقاضای دارم دعا کنید من اولاد دار بشوم. صبح جمعه اول طلوع آفتاب کنار چشمه ‏ای که بالای آبادیمان بود رفتم و حاجتم را نوشتم. می خواستم آن را داخل چشمه بیندازم. کاغذ را به طرف چشمه پرت کردم اما انگار یک بادی گرفت و این کاغذ را برگرداند و به عبای من چسباند. چند باری عبا را تکان دادم تا کاغذ داخل آب بیفتد اما دیدم نه نمی ‏افتد. دو سه بار که تلاش کردم و دیدم نمی ‏افتد؛ به دلم افتاد کاغذ را بردارم و بخوانم.
🔹برداشتم نگاه کردم دیدم که جواب من همان وقت آمده است؛ قبل از اینکه به آب برسد؛ داخل کاغذ نوشته است: خداوند دو فرزند نصیب شما می‏کند که یکی‏ از آن ها منشأ خدمات خواهد بود.