🔻یک گوهر گرانبهایی در وجود انسان هست که اگر حیات پیدا کند همه استعدادها تحت الشعاع او هستند و به دنبال آن فعال می شوند.
🔸منتهی ما شبیه به کسی می‏ مانیم که گنجی دارد اما خاک و خاشاک روی آن را گرفته و نمی‏ تواند از آن بهره‏ برداری کند. گاهی کمی تلاش می‏ کند اما یک دفعه می‏ بیند که یک مشکلی پیدا شد و رها شد.
🔹تا می‏ آید به آن مشغول شود دوباره از یک طرف دیگر مشکلی پیش می ‏آید. ولی چاره ‏ای نیست. جای دیگر خبری نیست.
🔸نقل می کنند مرحوم ملاحسینقلی همدانی قدس سره فرموده بود:
من در جوانی خیلی سعی می‏کردم اما هیچ دریچه‏ ای برای من باز نمی‏ شد. هر چه توسل می‏کردم فایده نمی‏کرد.
یک روز در صحن امیرالمؤمنین علیه‏ السلام نشسته بودم و مأیوس بودم و در این فکر بودم که ما مثل اینکه به درد این کار نمی ‏خوریم. یک دفعه یک کبوتری آمد و توجه من را جلب کرد. کبوتر گرسنه بود. یک تکه نان خشک آنجا افتاده بود. یکی دو تا نوک به آن زد اما دید فایده ندارد؛ رفت. من هم نشسته بودم و به فکر بودم؛ دیدم دوباره آمد. یکی دو تا نوک زد؛ دید سفت است باز رفت. دو سه بار این اتفاق افتاد اما بار آخر آمد و این قدر به این نان خشک نوک زد تا خُردش کرد و خورد و بلند شد رفت.
🔹ایشان می فرمایند: من از این قضیه درس گرفتم که در مسیری قرار گرفته ‏ای که جای دیگر خبری نیست، کمی استقامت کن.
إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَهُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُون
َ(فصلت : ۳۰)
به یقین کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداوند یگانه است!» سپس استقامت کردند، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند که: «نترسید و غمگین مباشید، و بشارت باد بر شما به آن بهشتی که به شما وعده داده شده است!