🔻موضوعی که خیلی مهم است مساله ترازو است. خدای متعال از کودکی که انسان‏ها را آفرید و دو سه سالی که از عمرش گذشت یک ترازو به ایشان می‏دهد.
🔸انسانها این ترازو را تا پیری دارند. یک طرف این ترازو معادلات و مَحَکی است که از خود انسان قرار دارد. از طرفی هر صحبتی که می‏شنود برای پیدا کردن ارزش آن صحبت آنرا داخل کفه دیگر ترازو می‏گذارد و یک نمره به آن می‏دهد. همه، این ترازو را دارند.
🔹منتهی ما چه ترازویی داریم؟ چه کار از آن می ‏آید؟ ترازویمان درست است یا اشتباه و خراب؟ چیزی(سنگ محک) در آن هست یا چیزی در آن نیست؟ درست میزان می‏کند؟
🔸این حرفی را که شنیده ‏ام و هفتاد درصد برایش ارزش قائل شد ه‏ام، واقعاً اهل بیت علیهم السلام هفتاد درصد ارزش به آن می دهند؟ آنهائی که باید در نظرمان عظیم باشند نیستند و آنهائی که نباید عظیم باشند هستند.
🔹ما گرفتاریم. این[ترازو] یکی از ارکان ما و ارکان روح ماست که معیوب است و تراز نیست. هیچ وقت هم به فکرش نیفتاده ایم که ما ترازویمان مشکل دارد. درست آنرا میزان نمی‏کنیم!! مائیم و یک دنیای پرآشوب با یک قواعدی ناصحیح که در طول مدت در خودمان جمع کرده ایم و نیاز به اصلاح دارد.
[اینجاست که باید سعی کنیم ملاک و معیار ارزش‌گذاری خود را مطابق با وحی و اهل بیت علیهم السلام قرار دهیم تا دچار خطا نشویم. لذا مطالعه و انس با فرهنگ اهل بیت علیهم السلام را لازم دارد.]