🔻انسان هر چقدر کار کرده باشد و زحمت کشیده باشد وقتی به عالم برزخ منتقل می شود باز احساس فقر می‏ کند؛ چون آن جا حالات مختلفی پیش می‏ آید، دیگر امکان عمل ختم شده است.
🔸فقط چشم امید می ‏توان داشت به کسانی که در دنیا راه عمل بر ایشان باز است. یک نفر زنده در دنیا می ‏تواند یک کاری بکند که برای آن میت ارزش داشته باشد و نجاتی در آن باشد،
🔹لذا میت هر کسی ‏باشد باز احساس فقر در او هست و غالباً چشم امید به اهل دنیا دارند. از فتوت نیست که انسان اموات خودش را فراموش کند. عجیب ملتمس گونه اموات درخواست دارند ولو این که خوب باشند. خیلی باید یاد کرد.