🔻پناه بر خدا، شیطان عجیب موجودی است؛ گاهی دامش را برای یک نفر پهن می‏ کند و سی سال می نشیند؛ بی کارِ این کارها است.
🔸نیرو هم خیلی دارد. آن وقتی که مؤمن ارتباط با خدا برقرار می ‏کند و گریه می ‏کند او شروع به لرزیدن می‏کند و کوچک می‏ شود. ولی متأسفانه غفلت ‏ها که دوباره مؤمن را می ‏گیرد او رشد می ‏کند و بزرگ می ‏شود. وقت‏ هایی که مؤمن توسلات پیدا می ‏کند یا ذکر می‏ گوید؛ مخصوصا توسلات و گریه و … شیطان شروع به لرزیدن می‏کند و بند بند وجودش می‏لرزد.
🔹دوست ندارد این حال را در مؤمن ببیند. یک کاری می‏کند که آن را خراب کند. لذا در توسلات خیلی دیر برای کسی ثبات پیدا می‏ شود و معمولا توسلات افراد فصلی و موقت است و زود از بین می ‏رود. از بس که شیطان به این قصه حساس است. موضوع کوچک شدن و بزرگ شدن شیاطین متناسب با اعمالی که ما انجام می دهیم، در روایات هم آمده است.
(رک: منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه (خوئى) – تهران، چاپ: چهارم، ۱۴۰۰ ق، ج۶، ص۱۰۱)