🔻راه طولانى است؛ اللّه‏ اکبر از یوم الحساب! بخش عظیمى از انذارهای حق تعالى در قرآن در مورد یوم الحساب است ولی اصلاً ما توجهى به آن نداریم.
🔸آنجا این‌گونه نیست که بگویند پنج دقیقه برو روی ترازو و بعد هم بفرمایید بهشت.
🔹روایتی نقل شده است که یک گوشه‏ اى از وضعیت قیامت را باز مى‏ کند. در این روایت می فرماید بیست و چهار صندوق براى یک نفر می آورند و درب صندوق ها را باز مى‏ کنند. اگر در آن صندوق ها چیز خوبى باشد آن قدر صاحبش خوشحال مى‏ شود که اگر خوشحالى‏ اش را بین همه اهل محشر تقسیم کنند همه خوشحال مى‏ شوند؛ گاهى که در این صندوق ها چیزی نیست آن قدر صاحبش ناراحت مى‏ شود که اگر ناراحتى‏ اش را بین همه اهل محشر تقسیم کنند همه ناراحت مى‏ شوند.
🔸راوى مى‏پرسد که این ها چى هست، می فرماید ۲۴ صندوق، برای ۲۴ ساعت یک روز است. هر یک ساعتى که گذشته چه کار کردى؟!
🔹از اینجا باید متوجه شد همه عمر انسان را چطور حساب می کشند و طول موقف حساب چقدر است.
(عده الداعی ص۱۱۳)

🔻از بس که آیات و روایات مربوط به قیامت زیاد است، غیرقابل انکار است؛ منتها این همه آیات و روایات دیگر آرام آرام به بایگانى رفته است؛ حتى اگر کسى هم بخواهد یک مقدار ما را انذار کند مى‏ گویند نه بابا ! بیا برویم، در این جلسه آدم را جهنمى مى‏ کنند و مى‏ ترسانند، یک جایى برویم که خوشحالمان کنند و بگویند شما همه اهل بهشت هستید.
🔸ولى نمی شود این همه آیه و روایت مربوط به قیامت را انکار کرد. وقتى امیرالمؤمنین علیه‏ السلام و همه اهل بیت علیهم السلام قیامت را جدی گرفته اند ما چرا ساده و راحت ببینیم؟!
🔹از جمله امیرالمؤمنین علیه‏ السلام شب نوزدهم ماه رمضان وقتى کمربندشان باز شد در خانه ام کلثوم علیهاالسلام شعرى خواندند و فرمودند:
اشدد حیازیمک للموت فانّ الموت لاقیکا
و لا تجزع من الموت اذا حلّ بنادیکا
و لا تغترّ بالدهر و ان کان یؤاتیکا
کما اضحکک الدهر کذاک الدهر یبکیکا
یعنی کمربندت را برای مرگ محکم ببند؛ زیرا مرگ تو را ملاقات می‌کند و در برابر مرگ هنگامی که می‌آید جزع و ناله مکن و به دنیا مغرور نشو، هرچند با تو همراهی کند؛ [زیرا] روزگار همچنان که تو را به خنده می‌آورد، همین‌طور می‌گریاند.
(بحار الانوار، ج۴۲، ص ۲۷۸)