🔻ما باید پایه‏ ریزى ایمانمان را فارغ از تأثّرات از اجتماع و اتفاقات و قضایای تاریخی ثبت و ضبط کنیم و حالت بدهیم. اصلا ایمان یعنى همین.
🔸اکثر رشد اصحاب کهف هم مربوط به همین زاویه بوده است. [یعنی برخلاف جو غالب اجتماع که کافر بودند آن ها ایمانشان را حفظ کردند.]
ما یک چیزى مى‏ شنویم و الّا کار آن ها آسان نبوده است. یک تعدادی جوان (إِنَّهُمْ فِتْیَهٌ آمَنُوا بِرَبِّهِم‏ (کهف:۱۳)) تمام امکانات در کاخ سلطنتى برایشان مهیا بود اما فقط بخاطر توحید، به همه چیز پشت پا زدند.
🔹از گوشه جامعه ۸-۷ نفر یک دفعه فقط براى توحید برخاسته‌اند. این ارزش توحید را هم نشان مى‏ دهد. خداوند چقدر از این ها استقبال مى‏ کند و این ها را بر اساس روایات تا مقام اصحاب حضرت بقیه اللّه‏ روحى له الفداء رشد مى‏ دهد.
(تفسیر العیاشی، ج ۲، ص ۳۲)
🔸اینها عمده هنرشان این بود که تحت تأثیر جوّ مخالف قرار نگرفتند. این که نمى‏ شود ما در مسائل ظاهرى، خیلى خوب نشان دهیم اما در مسائل باطنیمان معادلات ظاهرى اجتماع را داشته باشیم و حرکتى نکنیم.