🔻متأسفانه حالاتی که برای بعضی از عرفا نقل شده، حالاتی است که اگر اینها یک کم بزرگتر بودند این حالات و صحبتها را نداشتند.
🔸مثل صحبت های منصور حلاّج [که نقل شده گفته بود: لیس فی جبتی الا الله. یعنی در لباس من جز خدا نیست] شما نگاه کنید از اهل بیت علیهم‏ السلام اینطور صحبت ها شنیده نشده است اما برخی از این ها خودشان، خودشان را پیوسته بالا می‏ برند؛ معلوم نیست نظر حق تعالی در موردشان چیست.
🔹شما سیره رسول خدا صلی الله علیه و آله را ببینید. خود حضرت مرتب انکسار، شکستگی، ذلّت و عبودیت از خود بروز می دهند و در مقابل حق تعالی پیوسته ایشان را بزرگ می‏کند؛ تعدیل را اینطور ایجاد می‏کنند.
🔸بیشتر عرفایی هم که این حالات را داشتند از اهل سنت هستند که پیوند با اهل بیت علیهم السلام نخورده‏ اند.
اگر انسان یک دوره با اهل بیت پیوند بخورد می‏ بیند که جایی برای اینگونه اظهار وجود کردن و چنین نظراتی دادن نیست. چرا که آن بزرگواران برای انسانیت آخرین حدّ الگویی هستند که به اعتدال رفته‏ اند.
🔹منتهی آنها به استاد خودشان نگاه می‏کنند که آنها هم مشکلاتی دارند لذا در بینشان از این افراط و تفریط‏ ها زیاد پیش می‏ آید. فقط سیر اهل بیت است که مسیری معتدل ارائه می‏دهد. گاهی کوچکی انسان‏ ها باعث می‏شود که حرف‏ های بزرگ می‏زنند.
🔸شما نگاه کنید برای علمای شیعه در یک فصل‏ هایی امکانات خوبی فراهم بود که هر چه می‏خواستند بگویند می توانستند بگویند ولی چون که پیرو اهل بیت بودند از خیلی از گمراهی ها محفوظ بودند. این مخصوص به علمای شیعه است که دچار ابتلائات و بدعت های بزرگ نمی‏شوند چون که الگوهایشان کامل، بی نقص و معتدل هستند.