‍ وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ إِنَّ أَنْکَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمیر (لقمان:۱۹)
از صدای خود بکاه (و هرگز فریاد مزن) که زشت‌ترین صداها صدای خران است.
🔸حمیر یک نوع صدای خاص برای خودش دارد. وقتی شروع به صدا کردن می‏کند نفسش را داخل می‏برد هیچ صدایی ندارد اما یک دفعه صدای بلندی در می آورد که اعصاب خراش است.
🔹وقتی که شروع می‏شود با آخرین شدت و حدّت صدا می کند. نوعی آلوده کردن جوّ از جهت صداست. این یک چیزی است که ممکن است اصلاً کسی به آن نگاه هم نکند چون مخلوق خداست؛ ولی اگر یک نفر نحوه حرف زدنش به سبکی باشد که به مجرد حرف زدن، تأثیر منفی بر دل مؤمن و اعصاب مؤمن بگذارد آن هم مصداقی از همین صوت حمیر است؛ هیچ فرق نمی‏کند. اثرش همان اثر است.
🔸حتی در مورد عطسه قبیحه روایت دارد که از مصادیق این آیه است.(الکافی، ج‏۲، ص: ۶۵۶) مردم سرشان به کار خودشان است یک دفعه یک نفر عطسه‏ ای می‏کند که ستون می‏لرزد! حضرت می‏فرمایند: این هم می‏تواند از مصادیق صوت الحمیر باشد. بدتر از همه حرفی است که دلخراش باشد؛ حرفی که مؤمن یا مؤمنه‏ ای را اذیت کند.