ماه رجب یا شعبان یا ماه مبارک رمضان جزء بهارهاى معنوى می تواند باشد، منتهى دیگر اگر یک دلى از فصل بهار معنوى هم به طراوت نیفتاد دیگر این خیلى مشکل است، مشکل از خود انسان است، انسان در ابتداى حرکت معنوى خودش طبیعى است که از زمان استفاده می کند؛ از مکان استفاده می کند؛ جمعه را یک نوع براى خودش پر برکت می داند، مکانش هم همین جوره جا تا جا خیلى فرق می کند.
با توجه به اینکه حالا ماه رجب و شعبان و رمضان یک بهار معنوى می تواند باشد، نسبت ما با این بهار می تواند متفاوت باشد یعنى می توانیم خیلى بی توجه و گذرا به آن نگاه کنیم و از آن رد شویم و می توانیم هم خیلى بهره ببریم…