قرآن در سوره مبارکه هود در ادامه دستور به استغفار و توبه می فرماید: وَیُؤْتِ کُلَّ ذِی فَضْلٍ فَضْلَهُ
یعنی اگر توبه کردیم و بازگشت به خدا داشتیم می ‏توانیم امیدوار باشیم که هر ذی فضلی و به تعبیر ساده هر صاحب ‏استعدادی استعدادهایش به فعلیت برسد.
اگر اهل توبه شدی خداوند توانائی ‏ها و استعدادهایت را به فعلیت می‏رساند. اما اگر به خداوند کسی بازگشت نداشته باشد استعدادهایش سر بسته خواهد ماند.
ممکن است کسی ثروتمند یا سواد دار بشود ولی از هدف خلقت بهره ‏ای نبرده باشد.
پس به فعلیت رسیدن استعدادهای سرگردان نتیجه استغفار و توبه است و این خود یک مقام است که به هر کسی نمی دهند.