اعمالی که انسان انجام می‏ دهد، فورا در عالم معنی برای ارتقاء مجسم می‏ شوند.
یعنی فرض کنید که دارید قرآن می‏ خوانید؛ قرآن خواندن در عالم معنی مثل این است که دارد گُل از دهان شما می ‏ریزد و این ‏ها در برزخ شما گلستانی می‏ شوند.
به مجردی که شما نیت عملی را می‏ کنید، شیاطین مطلع‏ می شوند. شیاطین جنس عمل صالح شما را می‏ شناسند؛ جنس نیت‏ ها را هم‏ می ‏شناسند؛ چون که شیاطین دو ترکیب دارند خودشان از عالم مجردات هستند. فهمشان هم بالا است؛ حتی شیاطین، اعمال ما که مجسم‏ می‏ شود را می‏ بینند. مثلا الآن می ‏خواهم نماز بایستم شیاطینی که برای‏ من مأمورند می‏ آیند بگردند که کجای این نماز را سوراخ کنند تا نماند و واقعًا کار و وقت می ‏گذارند تا این که مؤمن‏ رشد نکند.
▪️اما وقتی که کسی خلوص داشته باشد این عمل در زوایه ناپیدایی اتفاق می‏ افتد که ‏شیاطین می ‏آیند چشمهایشان هم می ‏بیند، دور می‏ زنند، خود فرد را می ‏بینند اما نمازش را پیدا نمی ‏کنند. نماز در لایه‏ های پنهانی بالا رفته است اما شیاطین غافل مانده اند لذا همان روز اول، شیطان‏ استثناء کرد، گفت که:
«فبعزتک لاغوینّهم اجمعین الا عبادک منهم المخلصین» به عزتت قسم همه بندگان تو را گمراه می کنم مگر بنده های مخلَص تو را…