یکی از موضوعاتی که غالبًا به آن توجهی عمیق ‏نمی ‏شود همین معنای«توجه داشتن» است. معنای توجه؛ هیچ وقت از هم باز نشده که انسان تکلیفش را خوب بداند. می ‏گوید آقا نمازت را با توجه بخوان. یعنی چه توجه؟ من می‏ خواهم نماز را با توجه بخوانم چه کار می ‏کنم؟
🔹مثلا می‏ گویم که «بسم اللّه الرحمن الرحیم»و در ذهنم همراه «بسم الله الرحمن الرحیم» تداعی می ‏کنم که «به نام خداوند بخشنده مهربان» این که تحریک قوه خیال است.
🔸این معلوم نیست معنای توجه باشد. این کاری که من دارم می‏ کنم، دارم ‏هم زمان هم نمازم را می ‏خوانم و هم از یک زوایه دیگر از فکرم برای ترجمه آیات استفاده می ‏کنم. آنچه که من از ذهنم‏ عبور می‏ دهم چیزی هست که در قوه خیال من به عنوان ترجمه مانده و دارم از آن استفاده می ‏کنم.