چقدر بعضی بزرگان اهل مراعات بودند! خدا آیت الله کشمیری را رحمت کند ‏که ظاهراً خودشان را می‏ گفتند که من بچه بودم و با پدرم نماز آیت الله آسید ابوالحسن اصفهانی رفته بودیم. آن روز آن بزرگوار برای نماز نیامده ‏بودند. از طرفی مرحوم آشیخ عباسی قمی به عراق آمده بودند و در صف اول نماز نشسته بودند.
🔸آقایان نجف که نماز آسید ابوالحسن‏ می ‏آمدند مرحوم آشیخ عباس را جلو فرستادند و ایشان نماز مغرب را خواندند؛ بعد بلند شدند عبایشان را به سرکشیدند و در همان حالی که از بین صفوف نماز گزاران خارج می‏شدند زیر لب گفتند: أعیدوا صلاتکم (نمازهایتان را اعاده کنید)
🔹آیت الله کشمیری می‏ فرمودند: پدرم با مرحوم آشیخ عباس آشنائی داشتند؛ چند روز بعد منزلشان رفته بودند و گفته بودند این چه کاری بود که نماز عشاء را نخواندید و این جمله را گفتید که اعیدوا صلاتکم. مردم متحیر شدند. فرموده بودند: من در رکوع نماز که بودم یک ‏خطور ذهنی آمد سراغم که چه قدر شلوغ است و ما امشب الحمدللَّه…
🔸ببینید چه قدر در بزرگان مراقبه بالاست که یک خطور ذهنی که حرام هم نیست اما آن ‏را برای خودش مبطل می داند و از این قبیل موارد خود را دور می دارد.