تشتت عمل در عبادات، و این که انسان هر روز عملی خاص را انجام دهد گاهی انسان را پراکنده می‌کند. اعمالی که انجام می‏ دهیم باید روی حساب و کتاب باشد.
🔹اعمال و عبادات شبیه به دارو هستند. پرهیز از محرمات و عمل به واجبات، آن قدم اولی است که صحبتی در آن نیست؛ بحث ما در مورد اعمال اضافه بر آن است؛ مانند خواندن بعضی از ادعیه و تکرار بعضی از اسماء خدا که این‏ها شبیه دارو است.
🔸خدا رحمت کند مرحوم آیه الله بهاء الدینی شب‌های جمعه گاهی صحبت می ‏کردند. مکرر شنیده بودم که ایشان این جمله از دعای کمیل را می ‏فرمودند: یا من اسم دواء و ذکره شفاء، می‏ فرمودند: «اسماء حق تعالی دارو هستند و دارو باید طبق تجویز و صلاح دید باشد».
🔹نمی‌شود برویم داروخانه و بگوییم من بیمار هستم و دارو می‏ خواهم یا بدون اطلاع، داروها را استفاده کنیم. این طور، بهبودی حاصل نمی‏ شود و چه بسا بیماری تشدید هم بشود .
🔸ذکر و یاد حق تعالی شفا است و شفا را به هر بیماری بدهند خوب است؛ ولی اسماء حق تعالی و بعضی از اوراد دیگر، دارو است و باید روی حساب و کتاب باشد.