بعد از این که قضیه ذبح حضرت اسماعیل با آمدن قربانی منتفی شد؛ حضرت ابراهیم ناراحت و نگران بود که ما یک عهدى با خداى متعال داشته ایم و آن این که من اسماعیل را قربانی کنم و خدا نصیب کند من بر بلندترین قله توحید بایستم؛ حالا که این جریان پیش آمد، آیا آن […]
بعد از این که قضیه ذبح حضرت اسماعیل با آمدن قربانی منتفی شد؛ حضرت ابراهیم ناراحت و نگران بود که ما یک عهدى با خداى متعال داشته ایم و آن این که من اسماعیل را قربانی کنم و خدا نصیب کند من بر بلندترین قله توحید بایستم؛ حالا که این جریان پیش آمد، آیا آن قضیه، چه می شود؟ مقام توحید و معرفت من نسبت به حق تعالى، چه می شود؟»
🔸خداوند متعال به ایشان وحی کرد و براى حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل، جریان شهادت حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) را نقل فرمود و بیان نمود که:« یا ابراهیم، پیامبر آخرالزمان، دو سبط دارند که دومینشان حضرت اباعبداللّه هستند و ایشان این بار سنگین (قربانی شدن در راه خدا را) تقبل کرده و بدوش ایشان است و ایشان کربلا می روند و قسمت به قسمت واقعه عاشورا را برای ایشان توضیح می دهند».
🔹در روایت دارد که حضرت ابراهیم (علیه السلام) در روضه حضرت سید الشهداء (علیه السلام) بسیار گریه کردند بعد از این گریه خطاب آمد: یا ابراهیم، مقام توحید و قله توحید هم حالا حل شد. حالا که براى حضرت سید الشهداء (علیه السلام) گریه کردى، استحقاق معرفت و توحید حاصل شد، و آن را خداوند متعال براى شما تأمین خواهد کرد.»
🔸بعد از این قضیه چه مراتبى با گریه بر حضرت سیدالشهداء ( علیه السلام) و با اقامه عزادارى بر ایشان نصیبش می شود که با چهل سال زحمت، نصیب نشده بود.
این مطلب بدون برچسب می باشد.