در روایت است: «گاهى در بهشت بر اهل بهشت یک تجلى مى ‏شود که سال ها این ها در کمال و اوج لذت بى حس مى ‏افتند؛ یک نورى تجلّى مى‏ کند بر اهل بهشت که نهایت لذت به آن ها دست مى ‏دهد و اصلا بى‏ حس مى ‏افتند و فکر مى‏ کنند که خود خداى متعال با تمام زیبائیش تجلى کرده است.
 🔹بعد که به هوش مى‏ آیند مى ‏پرسند:« چه خبر بود؟ چى شد که این تجلى شد و این نور بهشت را گرفت؟» به آن ها گفته مى ‏شود: «حضرت سیدالشهداء (علیه‏ السلام) آمدند رد شدند لبخندى به اهل بهشت زدند و این نور از دندان ‏هاى مبارک حضرت سیدالشهداء (علیه ‏السلام) ساطع شد.»