از یکی از اولیاء الهی که تشرفات متعدد خدمت امام زمان علیه السلام داشته بود، پرسیده بودند چطور به همچنین مقامی رسیدید؟
🔸گفته بود: نمی ‏دانم انتخاب خدا بود اما ظاهرا اوائل زمان رضا شاه بود؛ من پارچه کفنم را آماده کرده بودم و هزار تومان‏ زیر آن برای کَفْن و دفن و مجلس عزاداری و پذیرایی از اهالی روستا گذاشته بودم. این پول کل سرمایه من بود که کنار گذاشته بودم. مؤمن صادقی آمد که آثار صدق و شکستگی در چهره‏ اش پیدا بود و نیازمند بود.
🔹گفت: من ورشکست شده ام؛ قرض دارم و فکرم مشغول‏ است. می‏ توانی کمکی به من بکنی؟
گفتم: هزار تومان دارایی من است که گذاشتم برای کفن و دفن و مجلس عزایم. پانصد تومان آن مال خودم و پانصد تومان هم مال تو؛ بعد که رفتم‏ پول را بردارم در راه به نظرم رسید که تو که هنوز نمردی! این چه احتیاطی است می‏ کنی؟! این مومن به این هزار تومان احتیاج‏ دارد؛ تو هم که می‏ دانی راست می‏ گوید. این هزار تومان را به او بده ، خدای تو هم کریم است.
بعد هم رفتم هزار تومان که تمام سرمایه‏ ام بود را آوردم و به او دادم و به او گفتم: ناراحت نباش؛ شتر دیدی ندیدی؛ نمی‏ خواهد پول را برگردانی.
شب آن روز بود که در خواب دیدم که اشاره شد: با این کار راهی برای خودت به ما باز کردی!