این ترکیب در اسماءاللّه با ترکیب داروهای قدیم خیلی ارتباط دارد و شبیه هم هستند.
امیرالمؤمنین علیه السلام هم به همین خاطر در دعای کمیل این طور می‏ فرماید: یا من اسمه دواء…

حکما می‏ گفتند: تا حد ممکن دارو را مفرد(به تنهایی) تجویز و استفاده کنید. ترکیب کردن چند دارو کار سختی است. چون هر دارویی دارای طبعی خاص است و درجه‏ ای از آن طبع را دارا است.

اسماء اللّه هم همین طور هستند، دارای طبایع‏ هستند؛ خود این داروها وقتی با هم ترکیب شوند، پیداکردن طبع آن داروی به دست آمده بسیار کار مشکلی می‏ شود.
اسماء هم همین طورهستند.
وقتی شما دو اسم را با هم ترکیب می‏کنید اولاً از ناحیه خود شما نمی‏ شود باید از ترکیباتی استفاده کرد که ‏خدای متعال استفاده کرده که در قرآن هم کم نیست.
مثلا در «اللّه لا اله الا هو الحی القیوم»، حی و قیوم، ترکیبی است که خدای متعال ترکیب کرده است.

بهترین ترکیبات در اسماء الله ترکیبات قرآنی است ولی در کل ترکیب اسماء الله کار بسیار سختی است که انسان اگر خواست اسماء مرکب استفاده کند احتیاطش این است که از محدوده ترکیبات قرآنی خارج نشود.
داروهای طبیعی و همچنین أسماء الله که داروهای معنوی هستند اگر روی ‏حساب استفاده شود اثرش بیشتر است به شرطی که روی حسابی خاص باشد.

اگر هرکسی طبع خودش را بداند و داروی خودش را نیز بداند زودتر به سمت سلامت خواهد رفت.