یک وقتی خدمت یکی از علما بودیم می فرمودند: این عددهایی که برای اذکار نقل می کنید خیلی زیاد است خدمت ایشان عرض کردم: اول من که نقل نمی کنم. این دستورات مربوط به دیگران است. ثانیا شما برای اینکه انسان یک فضل طلبگی نصیبش شود یا به قوه استنباط(اجتهاد) دست پیدا کند گاهی می […]
یک وقتی خدمت یکی از علما بودیم می فرمودند: این عددهایی که برای اذکار نقل می کنید خیلی زیاد است
خدمت ایشان عرض کردم: اول من که نقل نمی کنم. این دستورات مربوط به دیگران است.
ثانیا شما برای اینکه انسان یک فضل طلبگی نصیبش شود یا به قوه استنباط(اجتهاد) دست پیدا کند گاهی می فرمایید هشت ساعت در شبانه روز باید کار کرد و واقعا هم کار می خواهد؛ ولی چرا در این مسیر هر کسی قرار می گیرد می خواهد با قدم اول کوتاه ترین راه را پیدا کند و با سرعت زیاد و با سعی و تلاش کمتر برود؟
🔸ما حداقل این پنبه را از گوشمان بیرون کنیم؛ چون این خیالاتی است که همه را در بر می گیرد همه می خواهند کار کم بکنند، کمترین وقت را برای این قضیه بگذارند.
دنبال راه میان بُر می گردند؛ اینها هم جزء خیالاتی است که عده زیادی مدتی دنبالش رفتند و زمین خوردند، بعد از آن گوشه ای نشستند.
اگر بنا شود به کسی عنایتی شود و کسی را به سمت اعتدال ببرند و قلبی سالم نصیب کسی شود پایه اش فقط بر سعی و تلاش است؛
فضل خداوند هم همراه همین سعی و تلاش ها است.
این مطلب بدون برچسب می باشد.