أسماء خدا واقعًا دریای عظیمی است. چه قدر در حیث ترکیب آن اسرار است. همه أسما و پیچیدگی‏ های آنها ‏یک طرف،  روحیات و طبایع مردم و… هم یک طرف است. دیر می‏ شود کسی در محدوده ‏ای باشد که دقیقاً داروی خودش را از قفسه بردارد که هم از جهت عدد و هم از جهت انتخاب حروف درست انتخاب کرده باشد. در حالی که این امور مهم است و معمولاً مر دم درست انتخاب نمی کنند. بعضی از اساتید هم وقتی که‏ ذکری را القاء می ‏کنند قواعد این کار را رعایت نمی کنند از جمله  این را ملاحظه نمی‏ کنند که طبع این اسم با طبع این شخص سازگار است یا نه؟