و ایشان آقا زاده‏ ای داشته ‏اند به نام آسید محمد کشمیری که از اخیار بوده و از اساتید اخلاق در نجف بوده است. حضرت والد ما در نجف نزد ایشان می ‏رفته اند. حضرت ابوی می فرمودند یک بار به آسید محمد گفتم شما مرحوم پدرتان را یادتان می ‏آید؟
ایشان گفتند من چهار، پنج سال داشتم که پدرم فوت کرد اما یادم هست یک بار بچه ‏بودم و پدرم از اتاق می‏ خواست بیرون بیاید من دویدم و کفشهایشان را جفت کردم. تا این کار را کردم آمدند دستشان ‏را روی شانه من گذاشتند و گفتند: لا لا ابن بنت رسول اللَّه؟!
می ‏خواستند بگویند تو فرزند رسول خدایی و برای من این‏ کار را نکن! احترام به سادات شعار ایشان بوده و گاهی که از ایشان حالشان را می‏ پرسیدند با نارحتی و تاسف می‏ فرمودند: چگونه باشد حال کسی که دختران رسول خدا صلی الله علیه و آله دارند به او خدمت می ‏کنند چون هم خانواده ‏اش سیده بوده و هم بچه هایش و ایشان از اینکه به او خدمت می کنند ناراحت بوده است.