یکى از چیزهایى که الآن متاسفانه گردن خیلى از ما ها است روزه‏ هاى قضا شده است که ما گاهى به عهده‏ مان است و این ها گاهى سنگین است.
🔸خیلى از ما ها گاهى می ‏بینیم درى به روى ما باز نمی شود؛ توفیقى نصیب ما نمی ‏شود؛ اکثرا به دلیل این دِین‏ هایى است که به عهده ما است. دین روزه است، دین نماز است، دین امور مالى (خمس، زکات، نذورات و…) است، خدا می داند این ها چه قدر صدمه می زند؛ چون عالم روى حساب و کتاب است.
🔹گاهى این‏ها روى دوش ما ها سنگینى می کند. در این موارد اهمال نکنیم؛ چه نماز، چه روزه، چه دیون دیگر…
در عالم برزخ، گاهی به خاطر خیلى کمتر از اینها جلوی انسان گرفته می شود. این اهمال کاری ها که ما می کنیم در برزخ این اهمال کارى ها را نمی ‏کنند؛ بلکه ما را گرفتار و معطل می کنند. اگر بخواهیم در مسیر قرار بگیریم و بهره ببریم رعایت این مطلب هم خیلى مؤثر است.
‌