🔻در شرح حال مرحوم علامه دربندى دیدم که نوشته بود در کوچه‏ هاى کربلا مى‏ رفتم پیرمردى به من برخورد کرد.
گفت آقا شنیدم شما علم کیمیا را قبول ندارى! بیا برویم خانه ما تا من نشانت بدهم. آن پیر مرد دست ایشان را مى‌‏گیرد و مى‌‏برد.
🔸در بین راه به مرحوم دربندی مى‏‌گوید:
سزاوار نیست عالمى مثل شما منکر یک علمى باشد که نزد خواص، آن علم ضرورى و بدیهى است.
پیر مرد ایشان را به خانه مى‌‏برد و مى‏‌گوید که برای این کار این مواد را مى‏‌خواهد. یک نفر برود بخرد و بیاید.
مى‏‌روند تهیه می کنند و مى‌‏آورند. بعد کوره را به کار مى‌‏اندازد و طلائى درست مى‏‌کند و بازار مى‌‏برند. بازاری‌ها هم تایید می کنند که این طلا است.
مرحوم دربندى مى‌‏گوید من اینجا بود که به اطمینان رسیدم یک چنین علمى هم هست.
🔹بعد ایشان ادامه می دهد این قضیه گذشت تا یک سفرى که مى‌‏خواستیم مشهد، زیارت امام رضا علیه ‏السلام برویم؛ در بین راه، در تهران وارد خانه یکى از آقازادگان و بزرگ زادگان تهران شدم که پدر ایشان خیلى در مسائل معنوى زحمت کشیده بود.
آن آقازاده گفت: پدر من در یکى از آن اربعینیاتى که در کوه‏ هاى فلان جا مشغول بوده است؛ از عالم غیب یک سنگ جواهرى را به ایشان مى‌‏دهند؛ که آن را پودر مى‏‌کنند و مانند سرمه به چشم مى‏‌کشند. ما امتحان کرده ‏ایم آن سرمه را که به چشم مى‏‌کشیم بعد از آن اگر به جسمی نظر کنیم بعد از مدتى آن جسم طلا می شود.
🔸مرحوم علامه دربندى مى‏ فرماید:
آن روز آوردند و امتحان کردیم. بعد از این به این رقم از کیمیاگری هم من اعتقاد پیدا کردم که این نوعش هم هست.
🔹کیمیاى نظرى که مى‏گویند همین است. تازه همین هم انواع دارد و متفاوت است. برخی از آن ها با ابزار است و بعضى‏ از آن ها هم بى‏ ابزار است.
‌ ‌