سیرى که آدمى دارد در سه مقطع خیلى حساس است.
یکى وقتى که به دنیا مى ‏آید.
یکی هم وقتى است که می خواهد از این دنیا برود که سخت تر است.
سخت‏‌تر از آن دو مرحله وقتى است که براى قیامت و ورود به محضر حق تعالى و حساب و کتاب، مبعوث می‏شود.
🔸و لذا در مورد حضرت یحیى، خداى متعال می فرماید:
وَ سَلامٌ عَلَیْهِ یَوْمَ وُلِدَ وَ یَوْمَ یَمُوتُ وَ یَوْمَ یُبْعَثُ حَیًّا
(مریم: ۱۵)
سلام بر او روزی که متولد شد و روزی که می میرد و روزی که زنده مبعوث می شود.

این سه مقطع خیلى حساس است. بخصوص قیامت که قبر، انسان را بالا مى‏ پراند ، واویلاست!
البته افراد در همان حال هم مختلف هستند.
🔸بعضى ‏ها حشر و نشر و قیامتى آسان دارند حسابشان راحت است اما برای برخی هفتصد هزار سال طول مى‏ کشد.
به تعبیر امیرالمؤمنین علیه ‏السلام بیشترین لطف را خداوند متعال در روز قیامت به کسى کرده که موقع بر پائى حشر به اندازه کف پایى جاى آرام گیرش بیاید. سلول هاى خاک عین بمب اتم زیر پاى آدم منفجر مى‏ شوند.
🔹آنجا متفاوت با این زمان ها است. در خود قرآن هم دارد که
وَ إِنَّ یَوْماً عِنْدَ رَبِّکَ کَأَلْفِ سَنَهٍ مِمَّا تَعُدُّونَ
(حج:۴۷)
ترجمه: و یک روز نزد پروردگارت، همانند هزار سال از سال هایى است که شما مى‏ شمرید!
روز قیامت سختی ها، فشارها، معطلى‏ ها، باز پس دادن حساب‌ها و… دارد.
‌ ‌