بر اساس روایات اکثر اهل بهشت فقرایى هستند که در دنیا بى نام و نشان بوده اند و اکثر اهل جهنم هم جبارین و متکبرین هستند.
🔸در حالی که امور دنیایی جاى افتخار ندارد. این تجبّرها، در بین برخی عرب ها زیاد بوده است.
یک نفر خدمت امیرالمؤمنین علیه‏ السلام آمد و شروع به افتخار کردن کرد. گفت مثلاً من پسر فلانى هستم که رئیس قبیله فلان جا بود و پدرش فلان بود و پدر پدرش فلان و… تا نه نفر را شمرد و به اجدادش افتخار کرد.
حضرت غضبناک شدند و فرمودند:
«و دهمین شان تو هستى که همه‏تان در آتش جهنم هستید.»
🔹در نقطه مقابل شکستگی و تواضع در دستگاه خدا خیلی خریدار دارد.
امام باقر علیه‏ السلام مى‏ فرمایند:
یک زنى خدمت رسول خدا صلى‏ الله ‏علیه‏ و‏ آله ‏و سلم رسید. حضرت داشتند غذا مى‏ خوردند. عرض کرد یا رسول اللّه‏ مثل عبدها نشستید و مثل آنها غذا مى ‏خورید؟!
حضرت فرمودند:
«وَ أَیُّ عَبْدٍ أَعْبَدُ مِنِّی‏»
یعنی چه کسى از من شکسته ‏تر و عبدتر؟!
(الزهد، النص، ص: ۱۱)