بعد از ماه مبارک طبیعتا یک رجوع به نفسی اتفاق می افتد؛ منتهی رجوع به نفس هم سخت است؛ دانایی و پختگی می‌خواهد.
گذشت، انزوا و اشتغال به اعمال صالح می‌خواهد.
🔸نباید انسان خودش را از همه حیث رها کند. طرف در طول ماه مبارک، روزه‌ می‌گرفته، قرآن زیاد می‌خوانده، خوابش کم بوده، خوراکش همان افطار و سحر هم کم بوده و خیلی خوب پیش می رفته
🔹یک مرتبه حالا مثلاً فرض کنید که اربعین تمام شد یا ماه رمضان تمام شد؛ دیگر روزه نمی‌گیرد. قرآن هم نمی‌خواند. خوراکش هم زیاد می‌شود. آن ساعات تنهایی و فراغت که داشته را هم دیگر مشغول به امور غیر عبادی می شود و …
لذا یک مرتبه دچار مشکلات می‌شود؛ این طور رجوع کردن به نفس خیلی‌ها را به خطر نزدیک می‌کند.
‌ ‌