انسان باید خیلی دانا و با مراقبت حرکت کند؛ مثل کسی که هفت یا هشت ظرف شیشه ای در دستش هست که باید آن ها را حمل کند و مراقب باشد کسی به آنها سنگ نزند یا فلان جا پایش نلغزد یا زمین نخورد؛ تا بار را به منزل برساند.
🔸انسان باید تا دم مرگ همینطور حال مراقبه شدید داشته باشد تا این ذخیره ها به منزل برسد.

**** 

گاهی می بینم در بین صحبت ها از خوشی ها و نعمت های این سیر کمتر صحبت می کنیم؛ اما آن ها چیزهائی است که به خود طرف باید بدهند؛ یعنی انسان باید نگران باشد و کار کند تا خدا دلش را خوش کند.
🔸انسان با سعی و تلاش به جایی می رسد که خداوند متعال یک مرتبه مویداتی سر راهش می گذارد که چقدر شیرین است. وقتی دست نوازش خدای متعال روی سر انسان کشیده می شود شیرینی آن قابل وصف نیست.
🔹ولی گفتنش هم صحیح نیست. بله کمتر این موضوعات صحبت می شود اما امیدوار هستیم خدای متعال از زندگی ما عملا دریغ نکند.