بدی ها و خوبی ها، زنجیروار به هم متصل هستند. لذا کسی که می‏خواهد یک گناه بکند هیچ وقت مطمئن نباشد از این که گناهان دیگر برایش پیش نیاید. پیوسته این سیر و حرکت توسعه پیدا می‏کند.
🔸امور خیر هم همین طور است، پیوسته پشت سرِ هم می‏ آیند؛ مثلا اگر خداوند توفیق سحر خیزی داد، انسان نصیب های بعدی را هم پیدا می کند. اگر انسان همان بیداری سحرِ مؤثر را با آرامش از خدا گرفت برکت پشت سر برکت برایش رقم می خورد.
🔹کم کم خداوند بیداری صبح و بین الطلوعین را به او می‏ دهد؛ رزق را به او می ‏دهد؛ آرامش را به او می بخشد؛ نور را به او عنایت می کند؛ در طول روز توفیق انجام کار خیر را به او می‏ دهد.
🔸لذا عرض می کنم راه دور نیست. انسان تصمیم به یک برنامه ‏ای بگیرد؛ حالا سحری یا تلاوت قرآنی یا توسلی یا استغفاری یا … آن وقت اصلاً خودش از فردایش تجربه کند. خودش ببیند که چه جور دارد راه‏ ها برایش باز می‏ شود. می ‏تواند ببیند برکات پشت سر هم و زیاد دارد به او می‏رسد. مخصوصا اعمال عبادی مثل بیداری سحر.