یکى از خصوصیات سیره علمای مکتب نجف این است که منطبق بر سیره اهل بیت علیهم السلام است و قابل ادامه دادن است.
🔸چرا که اگر بشود کارهای سلوکی را در چارچوب سیره اهل بیت علیهم ‏السلام انجام داد در طول مدت براى نفس سالک خیلى بهتر است.
🔹برخلاف مواردی که خلاف سیره اهل بیت علیهم السلام می باشد مثلا بعضی به یک نفر سلطان‏زاده ی محترم مى ‏گفته اند باید برای خودسازی سیرابى بفروشی یا برو یک سیراب را بشور و بیا. در حالی که با این کار طرف کلا مى ‏شکند.
🔸اما اگر همین شخص را طبق سیره اهل بیت علیهم السلام مثلا توصیه به تلاوت قرآن کنند و پای قرآن بایستانند خیلی بهتر است؛ چون که راه ادامه مى‏ خواهد.

علاوه بر اینکه همان سلطان‏زاده ‏اى هم که طبق دستور میرود سیراب فروشى می کند یا سیراب می شوید همان وقت یک حالى برایش پیدا مى‏ شود ولى حالش بیش از یک یا چند جلسه ذکر نیست و روح او را براى همیشه تأمین نمى‏ کند.
🔸خیلى از همین افرادی که اینگونه دستورها را مى‏ دادند خودشان مى ‏رفتند در محلّه‏ های بد نام زندگى مى ‏کردند که خودشان را خورد کنند؛ در حالی که اهل بیت علیهم‏ السلام اینگونه دستورات را به ما نداده اند.
🔹وقتى مى‏ شود نفس را ایستاند و در زمینه تلاوت قرآن از آن کار کشید تا اصلاح شود چرا کارهایی بکنیم که اصلا ابداعی است و در سیره اهل بیت علیهم السلام نبوده است.
🔸این جاست که باید فاصله ‏اى گذاشت بین برخی روش هایی که از صوفیه‏ در طول تاریخ به عرفان شیعى رخنه کرده است.