🔻شب عاشورا وقتی که حضرت با اصحاب در خیمه نشسته بودند و فرمودند فردا همه ما را می‏ کشند، حضرت قاسم سیزده سال داشتند و خیلی مورد لطف و محبت حضرت اباعبد اللّه ‏علیه السلام بودند و در صحبت آزاد بودند و آزادانه سؤال می ‏کردند.
🔸چند سؤال کردند که فردا عاقبت فلان شخص چه می ‏شود و… بعد پرسید علی بن الحسین (حضرت زین العابدین) هم کشته می ‏شوند؟
حضرت فرمودند: نه؛ او برای بقاء نسل رسول خدا زنده می مانند.
🔹بعد حضرت قاسم علیه السلام عرض کردند: من هم کشته می‏ شوم؟
فرمودند: مرگ در نظرت چگونه است؟
جواب دادند: «اَحلَی مِنَ العَسَل»
بعد حضرت فرمودند: بله!
ولی ‏بعد از یک ابتلاء حسن که همان تازاندن اسب ها روی بدن حضرت قاسم بود.
🔸راجع به حضرت دارد که «لَم یَبلُغُ الحُلُم» یعنی هنوز به بلوغ نرسیده بودند. سیزده سال داشتند.
وقتی که می‏ خواست خداحافظی کند
حضرت فرمودند: نزدیک بیا «حَتَّی اُوَدِّعُکَ وَتُودِّعُنی وَ اَشُمُّکَ ‏وَ تَشُمُّنی»
یعنی بیا تا من با تو وداع کنم و تو هم با من وداع کنی و من تو را ببویم و تو هم من را ببویی.
🔹به هر حال ایشان نوه حضرت زهراء علیها السلام هستند و حاصل حضرت امام مجتبی ‏علیه السلام.
بقیه فرزندان امام‏ مجتبی‏ علیه السلام در کربلا کشته شدند ولی گویا حضرت قاسم ممتاز بودند.

🔻حضرت قاسم‏ علیه السلام اولاً جنگشان جنگ با ابطال و شجاعان بود. در میان جنگ بند کفش پای چپشان پاره شد و حضرت ‏همه دشمن را رها کردند و مشغول شدند که بند کفششان را گره بزنند تا به آنان بفهمانند که هیچ توجهی به آن ها ندارند.
🔸اشعاری هم که حضرت به عنوان رجز خواندند خیلی جالب بود:
«اِن تَنکُرُونِی فَاَنَا بنُ الحَسَنِ
سِبطُ النَّبی المُصطَفَی‏المُؤتَمَن
هَذا حُسینٌ کَالأَسیرِ المُرتَهَن.»
این اشعار حساب شده بود است.
می خواستند بفرمایند شما که مدعی مسلمانی هستید این پسر رسول‏ خداست که در دست شما اسیر شده است.
🔹روز عاشورا هر کسی از اصحاب که کشته ‏می ‏شد در تاریخ نقل نشده که حضرت اباعبداللّه‏ علیه السلام قاتل او را کشته باشند حتی قاتلان حضرت اباالفضل ‏علیه السلام و حضرت علی اکبرعلیه السلام را نکشتند ولی فقط قاسم بن الحسن را دارد که حضرت وقتی به میدان آمدند اول رفتند سراغ قاتلش و او را کشتند و بعد آمدند بالای ‏سر حضرت قاسم.