🔻یکی از چیزهائی که لازم است روی آن تحقیق شود فرق بین وجوب‏ تشریعی و وجوب یا استحباب سلوکی است.
🔸مثلاً وقتی خدای متعال به رسول خدا صلی الله علیه وآله می‏ فرمایند:
«وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَهً لَّکَ عَسَی أَن یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقَاماً مَّحمُوداً»
( اسراء:۷۹ )
ترجمه: و پاسی از شب را (از خواب برخیز، و) قرآن (و نماز) بخوان! این یک وظیفه اضافی برای توست؛ امید است پروردگارت تو را به مقامی در خور ستایش برانگیزد!
🔹برخی می ‏گویند نماز شب بر حضرت واجب بوده اما شاید این وجوب تشریعی نبوده بلکه به این صورت بوده که آن قدر مقام و منزلت حضرت بالاست که به هیچ عنوان نماز شب از حضرت جدا نمی‏ شود.
🔸از جهت سیر اخلاقی و معنوی، ایشان و نماز شب لازم و ملزوم هم شده ‏اند و جوری با هم گره خورده‏ اند که در هیچ صورتی ترک نخواهد شد.
🔹نمونه‏ های این معنی در زندگی اهل بیت علیهم السلام و حواریون ایشان دیده می‏ شود. مثلا نماز شب حضرت زینب ‏علیها السلام در شام عاشورا از این باب است. اگرتصور شود در نیمه‏ های شب یازدهم، چقدر مصیبت و سختی و فشار بر ایشان وارد شده بود که دیگر توان و رمق در کار نبود ولی ایشان جوری با احکام خدا گره خورده‏ اند که حتی در این شرایط فوق العاده سخت هم نماز شبشان ترک نمی شود فقط روی خاک نشسته بودند و نماز شب می ‏خواندند.