🔻در طى طریق برخی از موانع هست که انسان را آزار مى ‏دهد.
موانع حقیقى که چه از نظر خودش و چه از نظر یک فرد مسلّطِ وارد، هیچ قابل بخشش نیست؛ مثل کسی که حس دنیاطلبى در وجودش شدید باشد و حرف و حدیث و همه‏ کارهایش با دنیاطلبى و برنامه ریزی برای رسیدن به امور مالى باشد.
🔸این حال اگر در کسى باشد خیلى بد است. در بعضى شهوت بیداد مى‏ کند؛ تا جایی که در راه که دارد مى‏ رود نفسش پیوسته به این مسئله مشغول است. این ها اموری هستند که خیلى لطمه مى ‏زنند و باید درصدد رفعشان بود.
🔹در قدم های اولى که انسان در سلوک پیش می رود حداقلش این است که آرام آرام در اینگونه صفاتش تعدیل حاصل مى ‏شود و انسان بعد از مدتى حس مى ‏کند که آن زننده ‏گى‏ هاى نفسانى‏ اش کم شده است.