🔻انسان چه راهى عظیمی را مى‏ خواهد برود! این راهى است که تا ابدیت پر از نعمت است. منتهی انسان باید اینجا مرتب تلاش کند تا آن طرف زنده شود؛ مگر انسان یک زاویه دارد؟! ابعاد و زوایای متعددی در انسان هست.
🔸الان سرِ دل ما کوه کوه مواد اضافه هست که این ها تخلیه نشده است و باید بشود. طرف دلش مى‏ خواهد با گفتن یک «سبحان اللّه»‏ آدم ابوالبشر و عیسى روح اللّه بشود؛‏ نمى‏ شود. باید کار کرد، باید امتحان پس داد.
🔹مگر قرآن نمی فرماید:
أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُون‏
(عنکبوت ۹)
ترجمه: آیا مردم پنداشتند که تا گفتند ایمان آوردیم رها مى ‏شوند و مورد آزمایش قرار نمى‏ گیرند؟
🔸تازه شیاطین تا لحظه‏ هاى آخر هم نمى ‏گذارند جگر آدم خنک بشود و تا لحظه‏ هاى آخر دست از سر انسان بر نمی دارند. این است که نشیب، فراز، فشار و سختى دارد و هر دفعه‏ اى انسان از یک زاویه تحت فشار قرار مى‏ گیرد.
🔹اما قیامت که پرده کنار مى‏ رود آن وقت دیگر نوبت بهره بردن مى‏ رسد؛ اما بالاخره ارزش دارد. این تاجى است که سر هر کسى نمى‏ گذارند.