🔻بصر و بصیرت در تهذیب، جایگاه مهمی دارند. بصیرت مراتب بسیار بالائی دارد. اگر خداوند به عبدی عنایت ‏بسیار کند چشمش باز می‏ شود.
🔹چشم که باز شد قضایا فرق می‏ کند. ایمان چنین شخصی دیگر ایمان شنیدنی تنها نیست بلکه درک‏ حقائق است. مثلا دو رکعت نماز می‏ خوانیم اصلاً نمی‏ دانیم چه شد و چه کار کردیم ولی کسی که به بصیرت رسیده باشد چشم او مُمَثَّل(صورت برزخی) عبادت را درک می‏ کند.
🔸چون ما قائل به تجسم اعمال هستیم. این عمل صالحی که مؤمن انجام می ‏دهد، طبیعتاً به شکلی در خواهد آمد و به مقام قرب الهی و به طرف سماوات خواهد رفت. آن را ما نمی ‏توانیم ‏ببینیم والا اگر می ‏توانستیم آن را ببینیم تازه تهذیب برای ما شیرین و گوارا می‏ شد و ابواب معرفت برای ما باز می‏ شد و راه برای ما گوارا می‏ گردید.