🔻در سابق برخی علومى داشته ‏اند منتهى پنهان و مخصوص بوده است؛ مثلا مى‏ گویند در دوران کریم‏ خان زند که تازه توپ های جنگی آمده بود؛ در یکى از شهرستان‏ ها کریم خان داشت جنگ مى ‏کرد. شب شد. خسته شده بود. یک دفعه شمشیرش را به جایى زد و گیر کرد. آن قدر خسته بود که دیگر رها کرد و دنبال استراحت رفت.
فردا آمد دید که دیشب شمشیرش را زده به لوله توپ فلزی و شمشیر تا نصفه داخل لوله توپ رفته است. همه تعجب کردند.
🔸بعد پیگیرى کردند؛ فهمیدند یک مردى در یکى از شهرها این شمشیر را براى کریم خان درست کرده و آن را با مایعی که از یک گیاهى درست می کرده، آب دیده کرده است؛ لذا دیگر این شمشیر حتى فولاد را هم می برد. در مورد آن گیاه تحقیق کردند. فهمیدند گیاهى است که دارکوب از آن استفاده می کند. وقتى نوکش را تند تند به درخت‏ مى‏ زند بعد برای این که نوکش آسیب نبیند نوکش را به گیاهی خاصی می‌کشد و بعد دوباره شروع مى ‏کند. و الا مگر جنس نوک دارکوب چیست؟! یک چیزى از جنس ناخن است. آن قدر که او با سرعت به درخت مى‏ زند تا سوراخ ‏کند سرش باید کنده شود. این همه استحکام به خاطر این است که خداوند متوجهش کرده که چه کار بکند.
🔹آری! علومى بین گذشتگان بوده منتهى دیگر پیگیرى نشده و از بین رفته است؛ حتى افراد زیادی بودند که علوم بالاتر و دقیق‏تری داشتند ولى کم شدند و علومشان هم رفت.