🔻گاهی افراد حرکتشان تخیّلی و کودکانه است. شُکلاتی می‏ خواهند که فعلا دهانشان خوش طعم بشود.
در حالی که خیلی چیزها دست به دست هم باید بدهد تا رشدی حقیقی حاصل بشود.
🔸هر کسی از یک خانه ‏ای و یک خانواده‏ ای است. این ها را منسجم کردن برای یک هدف، خودش خیلی کار دارد.
بعد حالا منسجم هم که شد؛ اجرایی کردن و عملیاتی کردن برنامه ها و قواعد خیلی کار دارد. اجرایی و عملیاتی هم شد، استقامت را ضمیمه کار کردن خیلی کار دارد. استقامت هم بر فرضی به دست بیاید، در آمدن از شاکله مگر شوخی است!؟
🔹مثلا فرض کنید پدرش وقت همبستری با مادرش دچار مشکلاتی بوده و روی او آثاری گذاشته است یا شخصیت مادر یا خوراکش یا… برای او شاکله ای درست کرده است. الان هدف مشخص است ولی باید در این هدف مشخص، استقامت نشان داد.
تعجیل با قواعد ابتدائی، طرف را مثل گندم برشته پائین و بالا می ‏برد.
🔸خداوند در قرآن در مورد تعجیل گفته که اصلا آدمی‏ زاد همین جور است؛ (و کان الانسان عجولا) در حالی که با این تعجیلی که خیلی‏ ها دارند درصدد خراب کردن قبل هستند. یعنی تعجیل شیطانی است. یک جوری می‏ خواهد با مقدّراتش جنگ کند و قبلی‏ ها را خراب کند.