🔻خداوند امیرالمؤمنین را شاهد بر توحید و نبوت معرفی می کند و می ‏فرماید:
وَ یَقُولُ الَّذینَ کَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلا قُلْ کَفى‏ بِاللَّهِ شَهیداً بَیْنی‏ وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتاب‏ (رعد:۴۳)
🔸ترجمه: آنها که کافر شدند می‌گویند: «تو پیامبر نیستی!» بگو: «کافی است که خداوند، و کسی که علم کتاب (و آگاهی بر قرآن) نزد اوست، میان من و شما گواه باشند!»
🔹در روایت دارد که امیرالمؤمنین علیه‏ السلام همان عالمِ به کتابی است که شهید بین خلق، رسول خدا و خدای تعالی است.
(بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد ص، ج‏۱، ص: ۲۱۲)
🔸این خیلی مرتبه است. خداوند چه جوری از امیرالمؤمنین علیه السلام تعریف کند. مورد اتفاق شیعه و سنی است که منظور از «من عنده علم الکتاب» آقا امیرالمؤمنین علیه السلام است. در این آیه خود رسول خدا صلی الله علیه و آله را نمی‏ آورد بلکه می فرماید:
خدا و «من عنده علم الکتاب» شاهد هستند.
🔹این، خیلی حرف است. خیلی از مواقع امیرالمؤمنین علیه ‏السلام را به گونه ‏ای تحت ظلّ نبوت ارائه می‏کند اما اینجا مشکل مردم با رسول خدا صلی ‏الله‏ علیه‏ و ‏آله ‏و سلم در پذیرش و عدم پذیرش رسالت مطرح است؛ آن وقت آن طرف شاهد می‏ خواهند و شاهد معرفی می شود.
🔸امیرالمؤمنین علیه السلام در جنب حق تعالی برای شاهد بودن قرار گرفته است.
برخی از منابع اهل سنت در این زمینه:
(ابونعیم، احمد بن عبدالله، النور المشتعل من کتاب ما نزل من القرآن فى على علیه السلام، ۱جلد، ایران. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى. سازمان چاپ و انتشارات – ایران – تهران، چاپ: ۱، ۱۴۰۶ ه.ق، ص۱۲۵)
(رسعنى، عبدالرزاق بن رزق‏الله، رموز الکنوز فى تفسیر الکتاب العزیز، ۹جلد، مکتبه الأسدی – عربستان – مکه مکرمه، چاپ: ۱، ۱۴۲۹ ه.ق، ج۹، ص۳۴۳)
(حسکانى، عبیدالله بن عبدالله، شواهد التنزیل (ترجمه روحانى)، ۱جلد، دار الهدى – ایران – قم، چاپ: ۱، ۱۳۸۰ ه.ش، ص۱۵۵)