🔻انوشیروان از بوذرجمهر پرسید: چه کسی همه چیز را می‏داند؟
(بوذرجمهر در آن زمان دانشمند بود و از بس که سر بزن‌گاه حرف‏های خوب می‏زد، مشهور بود که بوذرجمهر همه چیز می‏داند)
🔸بوذرجمهر گفت که همه چیز را همه می‏دانند یعنی با یک نفر نمی‏شود، همه علوم را به دست آورد. علم در هر زمانی در همه پخش است و نفوس باید دست هم بخورند تا همه علم در هر زمانی ترجمه بشود و به دست بیاید. بعد بوذرجمهر گفت : و همه هنوز از مادر زائیده نشده‏ اند.
🔹این جنس [علم] تا آخر دنیا معنی می‏شود. دنیا خیلی بزرگ است حتی یک نفر خیلی بزرگ است. خیلی جا دارد. اگر کسی درست در این معنی دقت کند می‏ بیند که خیلی باید کار کرد؛ خیلی باید کار کرد تا یک نفری بشود که همه باشد. خیلی ذکاوت می‏خواهد، خیلی هوشیاری می‏خواهد، خیلی شرح صدر می‏خواهد.