۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » صفحه اصلی » مقالات برگزیده
  • 05 ژانویه 2016 - 15:25
  • 349 بازدید

یاد مراد (۲)

حسن محمودى‏ در شماره قبل، ضرورت و اهمیت یاد امام عصر علیه السلام و چند راهکار براى این مهم مطرح شد. اینک به ارائه راهکارهاى دیگر مى‏پردازیم: ۱- حضور در مکان‏هاى منتسب به حضرت‏ مشاهد مشرفه، مسجد سهله، سرداب سامرا و مسجد مقدس جمکران، از مکان‏هاى منتسب به حضرت هستند. ۲- خواندن دعاها و زیارات […]

حسن محمودى‏

در شماره قبل، ضرورت و اهمیت یاد امام عصر علیه السلام و چند راهکار براى این مهم مطرح شد. اینک به ارائه راهکارهاى دیگر مى‏پردازیم:

۱- حضور در مکان‏هاى منتسب به حضرت‏

مشاهد مشرفه، مسجد سهله، سرداب سامرا و مسجد مقدس جمکران، از مکان‏هاى منتسب به حضرت هستند.

۲- خواندن دعاها و زیارات براى ارتباط با حضرت‏

رهروِ راه انتظار، با آن حضرت خلوت دارد و چه بهتر که این خلوت، با زیارت و دعاهایى که در این باره از اهل‏بیت علیهم السلام رسیده است مزین شود. برخى از این دعاها و زیارات عبارتند از:

الف. دعاى عهد

از زیباترین جلوه‏هاى یاد امام مهدى علیه السلام در زندگى منتظران ظهورش، آن است که هر روز با دعاى عهد، با او تجدید عهد کرده و پیمان وفادارى ببندند و پایبندى خود را بر آن عهد اعلام کنند.

امام خمینى رحمه الله در طول عمر شریف خود بر خواندن این دعا مداومت داشته و مى‏فرمود: «خواندن دعاى عهد، سرنوشت انسان را عوض مى‏کند».[۱]

ب. زیارت آل یاسین‏

در این زیارت، به یاد لحظه لحظه زندگى حضرت خواهیم بود و به سبب نورانى بودن آن لحظات، به همه لحظات عمر شریفش سلام مى‏دهیم.

آن حضرت فرمود: «هرگاه خواستید به وسیله ما به سوى خداوند تبارک و به سوى ما توجه کنید [این زیارت را بخوانید]».[۲]

ج. دعاى ندبه‏

جمعه، روزى است که یاد آن حضرت باید به اوج خود برسد و تمام وجود انسان را

فراگیرد. دعاى ندبه با فرازهاى عاشقانه همراه اشک و آه، بهترین راهکار براى یاد امام زمان علیه السلام است.

۳- دعا و تداعى یاد او

نخست باید یاد کسى باشیم، تا بتوانیم برایش دعا کنیم؛ پس دعا نمى‏تواند در ابتدا راهکار عملى براى یاد حضرت باشد؛ اما از باب تداعى معانى از جمله تذکر به زمان‏هاى اجابت دعا، یاد حضرت را مى‏توان در قلب خود زنده بداریم.

براى مثال، در روایات است هنگام بارش باران، درهاى رحمت الهى باز است و دعا، به استجابت نزدیک مى‏باشد؛ پس به محض دیدن قطرات باران، به یاد آوریم که وقت استجابت دعا است و چه دعایى مهم‏تر از فرج قطب عالم امکان؛ لذا بارش باران، ما را به یاد حضرت مهدى علیه السلام مى‏اندازد.

اینک به زمان‏هایى که براى دعا تأکید شده است اشاره مى‏کنیم، تا با فرارسیدن آن زمان‏ها، به یاد حضرت، دل‏هایمان آباد شود.

الف. بعد از هر نماز واجب‏

اگر به این امر اهمیت دهیم، هر روز پنج بار بعد از هر نماز به یاد حضرت خواهیم بود. یکى از سفارش‏هاى همیشگى آیت الله ناصرى این است که «بعد از هر نماز، دعایى مستجاب دارید. در آن هنگام، حضرت را فراموش نکنید».

ب. بعد از هر دو رکعت نماز شب‏

در دعایى که بعد از دو رکعت اول نماز شب وارد شده است، چنین آورده‏اند:

«أن تصلى على محمد و آل محمد و أن تعجل فرج ولیک‏»[۳]

ج. در قنوت نمازها

قنوت، اوج خواسته‏هاى ما در نماز است که اجازه داریم از خداوند درخواست حاجت کنیم. آن قنوتى که به یاد کامل‏ترین انسان و عبد خدا مزین شود، مطمئناً زیباترین قنوت است.

یکى از شاگردان آیت الله بهاءالدینى رحمه الله نقل مى‏کند که سال‏ها بود در قنوت حضرت آیت الله بهاءالدینى، آیات نورانى و دعاهاى مرسوم را مى‏شنیدیم، تا این‏که ناگهان متوجه شدیم در قنوت دعاى «اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن …» را مى‏خوانند. روزى از محضرشان علت را پرسیدیم. به یک جمله بسنده کردند و فرمودند: «حضرت پیغام دادند در قنوت براى من دعا کنید».[۴]

شایسته است امامان جماعت مساجد به این سفارش حضرت، لبیک گفته و در همه کشور شاهد نورانى‏تر شدن قنوت‏ها به دعاى «اللهم کن لولیک» باشیم؛ إن‏شاءالله.

د. شب جمعه‏

شب جمعه، شب رحمت واسعه الهى است؛ لذا مناسب است آن هنگام با دعا براى آن ولى خدا، یاد شیرینش را در دل زنده کنیم. یکى از اعمال شب جمعه هم این است که صد بار گفته شود:

«اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک عدوهم من الجن و الانس من الاولین و الاخرین‏»[۵]

پیوست‌ها:

[۱] . برداشت هایى از سیره امام خمینى، غلامعلى رجایى، تهران، موسسه چاپ و نشر عروج( وابسته به موسسه نشر و تنظیم آثار امام خمینى)، دوم، ۱۳۸۲ ش، ج ۳، ص ۴۲٫

[۲] . مفاتیح الجنان، زیارت آل یس.

[۳] . مکیال المکارم، سید محمد تقى موسوى اصفهانى، تهران، بلد، ۱۳۷۶ ش، ج ۲، ص ۳۱٫

[۴] . میر مهر، مسعود پور سید آقایى، قم، حضور، ۱۳۸۴ ش، ص ۵۵٫

[۵] . مکیال المکارم، ج ۲، ص ۵۵٫

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*